نظاره کن

نظاره کن. [ ن َظْ ظا رَ / رِ ک ُ ] ( نف مرکب ) نظاره کننده. که می نگرد. که شاهدچیزی یا منظره ای است. تماشاچی. نگرنده:
نظاره کنان به روی خوبت
چون درنگرند از کران ها.خاقانی.این گفت و فتاد بر سر خاک
نظاره کنان شدند غمناک.نظامی.مجلس یاران بی ناله سعدی خوش نیست
شمع می گرید و نظاره کنان می خندند.سعدی.

نظاره کننده. که می نگرد. که شاهد چیزی یا منظره ای است. تماشاچی. نگرنده.

💡 ناوک مژگانش از جانم کش و نظاره کن خوبی فولاد از جوهر مشخص می‌شود

💡 نعتش نظاره کن که رها بین عیسوی بهر شرف بر افسر قیصر نوشته اند

💡 اگر صناعت باران و ابر خواهی دید یکی نظاره کن امروز باغ و بستان را

💡 از تشنگی گداخته دلها نظاره کن عطر گلاب چاره ز موج سراب گیر

💡 پیرامن دو چشم من اینک نظاره کن صد دسته خون سوخته برطرف هر مژه

💡 اگر که آرزوی قرب کبریا داری نظاره کن که علی روی حق نما دارد