لغت نامه دهخدا
نظاره کنان. [ ن َ رَ / رِ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال نگریستن و تماشا کردن:
در جفای جهان نظاره کنان
مصلحت را به عدل چاره کنان.نظامی.نظاره کنان شهری و لشکری
بر انصاف و آزرم اسکندری.نظامی.
نظاره کنان. [ ن َظْ ظا رَ / رِ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال نگریستن و دیدن. تماشا کنان:
می رفت نهفته بر سر بام
نظاره کنان ز صبح تا شام.نظامی.