لغت نامه دهخدا
پاکیزه چهر. [ زَ / زِ چ ِ ] ( ص مرکب ) زیبا. نیکروی. پاکیزه روی. نکومنظر. صبیح المنظر:
که پاکیزه چهر است و پاکیزه تن
ستوده به هر شهر و هر انجمن.فردوسی ( شاهنامه ج 1 ص 342 ).
پاکیزه چهر
فرهنگ فارسی
( صفت ) پاکیزه روی نیکروی زیبا نکو منظر.
زیبا نیکروی
جمله سازی با پاکیزه چهر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نگه کن بدان پور پاکیزه چهر که در دام محنت گرفتار نیست
