سکرات

سکرات. [ س َ ک َ ] ( ع اِ ) ج ِ سکرة. ( دهار ). بی شعوری. بیهوشیها و تکلیفی که بوقت مرگ باشد. ( آنندراج ) ( غیاث ): یکی از سکرات ملک آن است که همیشه جانیان را بجمال رضا آراسته دارد. ( کلیله و دمنه ).
یک دو آواز برآید ز چراغ
وقت مردن که بود در سکرات.خاقانی.

(سَ کَ ) [ ع. ] (اِ. ) بی هوشی ای که به هنگام مرگ دست دهد.

۱. بی خبری ناشی از مستی.
۲. [قدیمی] = سکرت

جمع سکره
( اسم ) ۱ - جمع سکر. ۲ - بیشعوری و بیهوشی که به هنگام مرگ دست دهد.

بی هوشی ای که به هنگام مرگ دست دهد.

💡 مست شوند چشم‌ها از سکرات چشم او رقص‌کنان درخت‌ها پیش لطافت صبا

💡 هستم ازان گفت تلخ در سکرات فنا از دمت آخر دمی چاشنیی ده ز قند

💡 در گرجستان، به مانگالی، پول کاغذی و مسکرات هدیه می‌دهند و با شیرینی از او پذیرایی می‌کنند و در فریدن، خوردن صبحانه با مانگالی، و هدیه‌ای که قبل از ورود او به خانه می‌دهند، جزو رسومات است.

💡 رفتم از نشأه زهاد بخوردم قدحی شربت مرگ ز جام سکراتم دادند

💡 در باب هشتم از همین واحد از استعمال تریاک و مسکرات نهی گردیده است