بزیر

بزیر. [ ب ِ ] ( ق مرکب ) محرمانه. آهسته. نرم:
ز پیر عقل سوءالی بزیر می کردم
که اوست آنکه دوای دل حزین داند.کمال اسماعیل.

💡 وقتیکه شود سوار بر زر ده سمند چون رستم دستان بود و رخش بزیر

💡 بگو تادست سیمین تو امروز بزیر سنگ کیست ای عالم افروز

💡 هر آن تیر کامد ز بالا بزیر شدی بر دل هندیان جایگیر

💡 لبش چو مرجان لیکن بزیر او لؤلؤ برش چو وشی ولیکن بزیر او سندان

💡 برش تا ناف باغی بود ز سوسن بزیر سوسن از نسرین دو خرمن

💡 یحبهم و یحبونه چه اقرارست؟ بزیر پرده مگر خویش را خریدارست؟