بی موجب

بی موجب. [ م َ / مُو ج ِ ] ( ص مرکب )( از: بی + موجب عربی ) بی سبب. بیوجه. ( آنندراج ). بدون سبب. بدون دلیل. ( ناظم الاطباء ). رجوع به موجب شود.

بی سبب. بی وجه. بدون سبب. بدون دلیل.

💡 تا نگویی خیر و شر بی عزمشان آمد پدید یا نپنداری که بی موجب سرشر داشتند

💡 حسودان را بود رنجی به سینه که بی موجب همی ورزند کینه

💡 کنون فایز پشیمانست و نادم که با بی موجبی کشتن چرا دل

💡 وحشی اگر نبود زما یار ما به تنگ بی موجبی به جنگ رسانیدنش چه بود

💡 نمی‌باید به مردم آشنایی چو کردی چیست بی موجب جدایی

💡 که بی موجب مفرما کینه را کار دل بیچاره را زین پس میازار