لغت نامه دهخدا
خشتره. [ خ ِ ت َ رَ / رِ ] ( اِ ) خشتک که پارچه چهارگوشه زیر بغل جامه و زیر جامه و شلوار باشد. ( از برهان قاطع ). رجوع به خشتچه و خشتک شود.
خشتره. [ خ ِ ت َ رَ / رِ ] ( اِ ) خشتک که پارچه چهارگوشه زیر بغل جامه و زیر جامه و شلوار باشد. ( از برهان قاطع ). رجوع به خشتچه و خشتک شود.
خشتک که پارچه چهار گوشه زیر بغل جامه و زیر جامه و شلوار باشد.
(ادیان): یکی از سه صفت مهم دینی و اخلاقی: درخشش حکومت و قدرت، شاید فرهایزدی. به تعابیر دیگر خشاثره، از اصطلاحات مشترک زبان پارسی باستان، زبان مادی سده هفتم پیش از میلاد. این عبارت ممکن است با خوشدره فارسی برابر است.
💡 یکی از افرادی که امیتیس را فرزند هووخشتره معرفی کردهاست، بروسوس مورخ بابلی_یونانی است.
💡 کلیرخوس و هخشتره، پسران آماستریس که به سن بلوغ رسیده بودند اینک ادارهٔ شهر را در دست داشتند. آنها با زیردستانشان به ستمگری رفتار میکردند و علیرغم آنکه مادرشان در کارهای آنان چندان دخالت نمیکرد تصمیم به قتل او گرفتند. پس هنگامی که آماستریس سوار بر کشتی بود او را در دریا غرق کردند. اما خود آنان نیز به دست لیسیماخوس که از قتل همسر سابقش آگاه شده بود کشته شدند.
💡 نقشبرجسته قزقاپان یا غار قزقاپان (به کردی: ئهشکهوتی قزقاپان) مجموعهای باستانی مربوط به آیین زرتشتی است که در کنار رودخانه رزان در ۵۰ کیلومتری شهر سلیمانیه واقع در استان سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق قرار دارد. طبق گفتهٔ تاریخشناس روس ایگور دیاکونوف آرامگاه هووخشتره پادشاه ماد در این مکان قرار دارد.
💡 هنگامی که حکومت ماد و بابل علیه آشور متحد شدند، این اتحاد و دوستی هووخشتره شاه مادی و نبوپلسر شاه بابلی بر روی ویرانههای آشور باعث به وجود آمدن یک ازدواج سیاسی شد.