dittany

💡 Folklore around dittany gets dramatic, but modern herbalists emphasize caution, evidence, and delightful aroma over miracle claims.

افسانه‌های عامیانه پیرامون گیاه دیتانی (گیاه خاردار) دراماتیک می‌شوند، اما گیاه‌شناسان مدرن بر احتیاط، شواهد و عطر دلپذیر آن به جای ادعاهای معجزه‌آسا تأکید دارند.

💡 The sacred plants of the goddess were, the willow, pomegranate, the dittany and the lily.

گیاهان مقدس الهه عبارت بودند از بید، انار، گل مینا و سوسن.

💡 Hikers smelled dittany warming on rocks, a fragrance locals associate with evening breezes and tea shared on terraces.

کوهنوردان بوی گرمای دلپذیری را از روی صخره‌ها استشمام می‌کردند، عطری که مردم محلی آن را با نسیم عصرگاهی و چای صرف شده در تراس‌ها مرتبط می‌دانند.

💡 They were wincing as they dabbed essence of dittany onto their many injuries.

آنها در حالی که عصاره‌ی گیاه دیتانی را روی زخم‌های فراوانشان می‌مالیدند، چهره در هم کشیده بودند.

💡 The artist pressed dittany into paper, capturing shadows and veins in a delicate, aromatic collage.

این هنرمند، جوهر را روی کاغذ فشار داد و سایه‌ها و رگه‌ها را در یک کلاژ ظریف و معطر به تصویر کشید.

💡 She was supposed to drink dittany tea sweetened with molasses, but it tasted too horrible.

قرار بود چای دِتانی شیرین‌شده با ملاس بنوشد، اما مزه‌اش خیلی بد بود.