Pliny

💡 Ancient scholars also warned against taking too much because of the potential for hallucinogenic effects; Pliny counseled physicians to avoid it entirely.

دانشمندان باستان نیز به دلیل احتمال اثرات توهم‌زا، در مورد مصرف بیش از حد آن هشدار می‌دادند؛ پلینی به پزشکان توصیه می‌کرد که از مصرف آن به طور کامل خودداری کنند.

💡 A seminar on Pliny paired Latin excerpts with archaeological finds, letting texts and artifacts argue gently across centuries.

سمیناری درباره پلینی، گزیده‌های لاتین را با یافته‌های باستان‌شناسی در هم آمیخت و به متون و مصنوعات اجازه داد تا به آرامی در طول قرن‌ها با هم بحث کنند.

💡 Naturalists cite Pliny cautiously, honoring his encyclopedic ambition while correcting myths with contemporary evidence.

طبیعت‌گرایان با احتیاط از پلینی نقل قول می‌کنند و ضمن احترام به جاه‌طلبی دایره‌المعارفی او، اسطوره‌ها را با شواهد معاصر تصحیح می‌کنند.

💡 Two thousand years ago, the Roman philosopher Pliny the Elder described a man named Pomponius who could not belch.

دو هزار سال پیش، فیلسوف رومی، پلینی بزرگ، مردی به نام پمپونیوس را توصیف کرد که نمی‌توانست آروغ بزند.

💡 Reading Pliny at breakfast feels surprisingly modern; curiosity threads through letters about villas, volcanoes, and everyday governance.

خواندن آثار پلینی هنگام صبحانه به طرز شگفت‌آوری مدرن به نظر می‌رسد؛ کنجکاوی در میان نامه‌هایی درباره ویلاها، آتشفشان‌ها و حکومت‌های روزمره جریان دارد.

💡 Writings by Pliny the Elder and others testify to the medicinal use of black henbane seeds and leaves, but warn that an overindulgence will result in mind-altering effects.

نوشته‌های پلینی بزرگ و دیگران به استفاده دارویی از دانه‌ها و برگ‌های بنگ‌دانه سیاه گواهی می‌دهند، اما هشدار می‌دهند که زیاده‌روی در مصرف آن منجر به اثرات تغییر دهنده ذهن خواهد شد.