Pepys

💡 Street performing in the square dates back to 1662 at least, when Samuel Pepys wrote in his diary about a marionette show.

اجرای خیابانی در این میدان حداقل به سال ۱۶۶۲ برمی‌گردد، زمانی که ساموئل پپیس در دفتر خاطرات خود درباره یک نمایش عروسکی نوشت.

💡 The chronicler Samuel Pepys recorded that she "commands the King as much as ever, and hath and doth what she will."

ساموئل پپیس، وقایع‌نگار، ثبت کرده است که او «مثل همیشه به پادشاه فرمان می‌دهد، و هر چه بخواهد می‌کند و انجام می‌دهد.»

💡 After seeing a charred body hanging in a merchant’s warehouse, the diarist Samuel Pepys noted that “it pleased me much, though an ill sight.”

ساموئل پپیس، وقایع‌نگار، پس از دیدن جسدی سوخته که در انبار یک تاجر آویزان بود، نوشت: «با وجود منظره‌ی ناخوشایند، بسیار خوشحال شدم.»

💡 Pepys recorded the Great Fire with brisk detail, turning panic and ember-flecked skies into sentences that still crackle.

پپیس آتش‌سوزی بزرگ را با جزئیات دقیق ثبت کرد و وحشت و آسمان پوشیده از رگه‌های خاکستر را به جملاتی تبدیل کرد که هنوز هم صدای ترق تروق می‌دهند.

💡 A biographer showed how Pepys balanced office politics, theater tickets, and curiosity with enviable energy.

یک زندگینامه‌نویس نشان داد که چگونه پپیس بین سیاست‌های اداری، بلیط تئاتر و کنجکاوی با انرژی رشک‌برانگیز تعادل برقرار می‌کرد.

💡 Reading Pepys feels like eavesdropping on a clever neighbor who never runs out of errands or opinions.

خواندن رمان پپیس مثل این است که به حرف‌های همسایه‌ی باهوشی گوش بدهی که هیچ‌وقت از انجام کارهایش یا ابراز عقیده‌اش خسته نمی‌شود.