Opium War

💡 “Due to the painful memory of the Opium War, China is the country in the world that hates drugs the most,” said an editorial last month in the Global Times, a party tabloid.

ماه گذشته در سرمقاله‌ای در روزنامه گلوبال تایمز، یک نشریه حزبی، آمده بود: «به دلیل خاطره دردناک جنگ تریاک، چین کشوری در جهان است که بیشترین نفرت را از مواد مخدر دارد.»

💡 Foremost among them was Britain, which won Hong Kong as a colony after victory in the one-sided First Opium War in 1842.

در صدر آنها بریتانیا بود که پس از پیروزی در جنگ یک‌طرفه اول تریاک در سال ۱۸۴۲، هنگ کنگ را به عنوان مستعمره خود تصاحب کرد.

💡 A seminar on the first Opium War explored how commerce, sovereignty, and addiction collided on unequal terms.

سمیناری در مورد جنگ اول تریاک بررسی کرد که چگونه تجارت، حاکمیت و اعتیاد در شرایط نابرابر با هم در تضاد بودند.

💡 The film avoided triumphalism about the Opium War, focusing instead on civilians caught between empires.

این فیلم از غرور و خودبزرگ‌بینی در مورد جنگ تریاک اجتناب کرد و در عوض بر غیرنظامیانی که بین امپراتوری‌ها گرفتار شده بودند تمرکز کرد.

💡 Memorials referencing the Opium War invite reflection on treaties that reshaped ports, tariffs, and identities.

یادبودهایی که به جنگ تریاک اشاره دارند، ما را به تأمل در مورد معاهداتی دعوت می‌کنند که بنادر، تعرفه‌ها و هویت‌ها را تغییر شکل دادند.