لغت نامه دهخدا
کتنبل. [ ک َ تَم ْ ب َ ] ( ص ) تنبل و شکم پرست. کتمبر. کتنبر. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کتنبر شود.
کتنبل. [ ک َ تَم ْ ب َ ] ( ص ) تنبل و شکم پرست. کتمبر. کتنبر. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کتنبر شود.
(کَ تَ بَ ) (ص. ) نک کتنبر.
نک کتنبر.