لغت نامه دهخدا
موزوله. [ م ُ زُ ل ِ ] ( اِخ ) مقبره ای که ملکه کاریه برای شوهر خود موزول در هالیکارناس پایتخت کاریه ساخت که از حیث بنا و تزیینات یکی از عجایب هفتگانه عالم قدیم گردید. ( از ایران باستان ج 2 ص 1185 ). اکنون در اروپا مقبره را موزول گویند بطور عموم.