لغت نامه دهخدا
باقانی. [ ] ( اِخ ) منسوب به باقا از قرای نابلس. ( الاعلام زرکلی ج 8 ص 41 ).
باقانی. ( اِخ ) محمودبن برکات ملقب به نورالدین. فقیه حنفی دمشقی بود که در فقه حنفی آثاری دارد، او راست: مجری الانهر فی شرح ملتقی الابحر و تکملة البحرالرائق فی شرح الکنز. او منسوب به باقا از قرای نابلس است، اصلاً از آنجا بود ولی در دمشق متولد شده و در همین شهر بسال 1003 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ج 8 ص 41 ).