اطورین

اطورین. [ اَطْ وَ رَ ] ( ع اِ ) ( به صیغه تثنیه ) دو کرانه، یقال: بلغ فی العلم اطوریه؛ ای اوله و آخره. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اَطوَرین بصورت جمع شود.
اطورین. [ اَطْ وَ ] ( ع اِ ) ( بصورت جمع سالم ) کرانه ها. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || سختی و بلا: لقی منه الاطورین؛ سختی دید از وی. وبلغ فی العلم اطوریه؛ در علم به کرانه های آن رسید. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). داهیه مانند اقورین و امرین. ( از متن اللغة ).