ارتیابیه

ارتیابیه. [ اِ بی ی َ / ی ِ ] ( از ع، ص نسبی ) ( طریقه ٔ... ) شکاکین. مرتابین. مریبین. اصحاب المانعة. مقابل قشریین و ظاهریان از نظر عرفا و متصوفه. || عقیده ای که بخصوص در امور متعلقه بماوراءالطبیعه از هر گونه قضاوت مثبت و منفی خودداری کنند. از بزرگان این فرقه، پیرﱡن مؤسس فرقه مذکوره، اِنَه زیدِم، آگریپّا، سِکستوس آمپریکوس و در ازمنه جدیده مُن تانی و بَیل میباشند.