کلمه «یسول» واژهای عربی است که در منابع لغوی فارسی و عربی به نام نوعی گیاه یا سبزه آمده است. این گیاه به صورت طبیعی بر روی تنههای درختان و سطح سنگها میروید و نیاز به خاک عمیق ندارد. «یسول» از نباتاتی به شمار میرود که ذاتالالقاح خفیه دارند، یعنی تولید مثل آنها بهصورت پنهان و بدون دانههای آشکار انجام میشود. در لغتنامه ناظمالاطباء، یسول به عنوان سبزهای خودروی معرفی شده که بیشتر در محیطهای مرطوب رشد میکند. این واژه بیشتر در متون علمی و لغوی قدیم دیده میشود و کاربرد ادبی یا محاورهای گستردهای ندارد. ویژگی اصلی یسول، چسبیدن آن به سطوح سخت مانند سنگ و پوست درخت است.
یسول
لغت نامه دهخدا
یسول. [ ی َ ] ( ع اِ ) یک نوع سبزه که به روی تنه های درخت و به روی سنگها سبز می گردد و از نباتات ذات الالقاح الخفیه می باشد. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
یک نوع سبزه که به روی تنه های درخت و به روی سنگها سبز می گردد و از نباتات ذات الالقاح الخفیه می باشد
