چنگال خاییدن

چنگال خاییدن. [ چ َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از در خشم شدن. دچار حسرت و افسوس گشتن:
مرغزاری که فسیله گه اسبان تو گشت
شیر کآنجا برسد فرد بخاید چنگال.رودکی.

کنایه از در خشم شدن دچار حسرت و افسوس گشتن.