هبور

یکی از معانی کلمه «هبور» عنکبوت است که در منابع لغوی مانند منتهی‌الأرب و ناظم‌الاطباء ذکر شده است. همچنین «هبور» به شکل جمع «هَبر» به چرک یا ریم زخم و همچنین سنگ‌های بزرگ پشت حیوانات نیز اشاره دارد. در برخی منابع، «هبور» به مورچه‌های ریز و کوچک گفته می‌شود که در زمین یا محیط اطراف زندگی می‌کنند. در لغت نبطی، این واژه به ریزه برگی که از کشت زمین می‌ریزد و غذای حیوانات می‌شود نیز اطلاق شده است. این واژه در متون طب سنتی، لغت‌نامه‌ها و ادبیات قدیم بارها برای اشاره به موجودات ریز و مواد مختلف به کار رفته است. «هبور» نشان‌دهنده تنوع واژگان عربی و فارسی در توصیف موجودات ریز و اجسام کوچک یا چرکین است.