نزیبیدن

لغت نامه دهخدا

نزیبیدن. [ ن َ دَ ] ( مص منفی ) سزاوار و زیبنده نبودن. مقابل زیبیدن:
نزیبد تخت را هر تن نزیبد تاج را هر سر.قطران.به کیخسرو سزد تاج فریدون
نزیبد تاج شاهی بر سر دون.ناصرخسرو.