لغت نامه دهخدا
ممکار. [ م ِ ] ( ع ص ) نخلة ممکار؛ خرمابنی که بیشتر غوره های آن سخت و نزدیک به رطب رسیدن باشد. ( ناظم الاطباء ). خرمابن بسیارمَکْرة.
ممکار. [ م ِ ] ( ع ص ) نخلة ممکار؛ خرمابنی که بیشتر غوره های آن سخت و نزدیک به رطب رسیدن باشد. ( ناظم الاطباء ). خرمابن بسیارمَکْرة.