لغت نامه دهخدا
( مقاعدة ) مقاعدة. [ م ُ ع َ دَ ] ( ع مص ) نشستن با کسی. ( ناظم الاطباء ). با کسی نشستن. مجالست. ( از اقرب الموارد ).
مقاعدة. [ م ُ ع ِ دَ ]( ع اِ ) زن. || چیزی بر هیئت جامه دان که بر وی می نشینند. || غراره ای که در وی گوشت خشک و نان و جز آن نهند. || ریگ توده گرد. || کوه چسبیده به زمین. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).