لغت نامه دهخدا
مفرک. [ م ُ ف َرْ رَ ] ( ع ص ) آنکه زنان وی را دوست ندارند. ( مهذب الاسماء ): رجل مفرک؛ مرد دشمن داشته زنان. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). مردی که زنان وی را دشمن دارند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مفرک. [ م ُ ف َرْ رَ ] ( ع ص ) آنکه زنان وی را دوست ندارند. ( مهذب الاسماء ): رجل مفرک؛ مرد دشمن داشته زنان. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). مردی که زنان وی را دشمن دارند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).