مغیض
لغت نامه دهخدا
مغیض. [ م َ ] ( ع اِ ) جای کم آب. ( ناظم الاطباء ). || موضع اجتماع آب. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): مغیض الماء؛ محل گرد آمدن آب. ج، مغایض. ( از اقرب الموارد ): به اقصای آن زمینی است مبسوط بر مسافتی مضبوط که آن هجده فرسنگ است در دو فرسنگ و بر آنجا مغیضی معروف به گاوخوانی. ( ترجمه محاسن اصفهان ). || مدخل آب در زمین. ( از اقرب الموارد ). || ( اصطلاح طب ) موضع اجتماع فضول. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): دومغیض کبد؛ مراره و طحال است. ( از بحر الجواهر، یادداشت ایضاً ).
جمله سازی با مغیض
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با نگاهی مغیض و پر از کینه به دشمنان قدیمی خود خیره شد، گویی که سالها از خشم و نفرت عمیق رنج میبرد.
💡 در آن فضای پر از تنش سیاسی، سخنان مغیض و تفرقهافکن برخی سیاستمداران باعث شد تا شکاف عمیقی میان پیروان احزاب مختلف ایجاد شود.
💡 او برخورد بسیار مغیض و ناپسندی با مهمانان داشت که باعث شد همه از حضور دوباره او در جمعهای دوستانه خودداری کنند.