لغت نامه دهخدا
مضیض. [ م َ ] ( ع اِ ) دردی با کمی خارش که در لثه پدید آید. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
مضیض. [ م َ ] ( ع مص ) اندوهمند گردانیدن. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || مضت العنز مضیضاً؛ آب خورد آن ماده بز و هر دو لب را فشار داد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || رنجیدن وسوختن از مصیبت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
