معمرط

لغت نامه دهخدا

معمرط. [ م ُ ع َ رِ ] ( ع ص ) لص معمرط؛ دزد که هرچه یابد بدزدد. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).