«محنط» واژهای عربی است که در فارسی به چند معنی به کار رفته است. نخست، به کسی یا چیزی گفته میشود که حنوط بر آن پاشیده شده باشد؛ حنوط نوعی ماده معطر است که برای مومیایی کردن یا معطر کردن مردهها استفاده میشده است. بنابراین «محنط» میتواند به معنی مومیایی شده یا مردهای که معطر و حنوط پاشیده شده است باشد. دوم، این واژه به نام گیاه رمث نیز اطلاق شده است؛ یعنی رمثی که پخته یا سفید شده و آماده مصرف شده باشد. در منابعی مانند آنندراج و ناظم الاطباء، هر دو کاربرد ذکر شدهاند: هم به مرده حنوطشده و هم به گیاه رمث سپید و رسیده. بنابراین «محنط» هم معنای مومیایی شده و معطر با حنوط دارد و هم گیاهی از نوع رمث که پخته یا رسیده است. این واژه در متون قدیمی و لغتنامههای کلاسیک فارسی برای هر دو کاربرد دیده میشود و بسته به متن، یکی از این دو معنا مدنظر است.
محنط
لغت نامه دهخدا
محنط. [ م ُ ح َن ْ ن َ ] ( ع ص ) آنکه حنوط پاشد بر میت. ( آنندراج ). || رسیده از گیاه رمث. مُحَنَّط. ( ناظم الاطباء ).
محنط. [ م ُ ن َ ] ( ع ص ) حنوطکرده شده.
محنط. [ م ُ ح َ ن ن ِ ] ( ع ص ) میت و مرده. ( ناظم الاطباء ).
محنط. [ م ُ ن ِ ] ( ع ص ) گیاه رمث سپید گشته. پخته شده و رسیده از گیاه رمث. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
گیاه رمث سپید گشته