لیاخو (به روسی: Lyakhovsky Islands) نام مجمعالجزایری است در شمالشرقی روسیه، واقع در اقیانوس منجمد شمالی، نزدیک به سواحل سیبری شرقی. این مجمعالجزایر در جنوبیترین بخش از گروه بزرگ جزایر جدید سیبری قرار دارد و میان دریای لاپتف و دریای سیبری شرقی گسترده شده است. نام فارسی «لیاخو» یا «لیاخُف» در برخی منابع لغوی و جغرافیایی قدیمی آمده و اشاره به همین جزایر دارد که در نواحی بسیار سرد و دورافتادهی قطب شمال جای گرفتهاند.
جزایر لیاخو از دو جزیرهی اصلی به نامهای «بلوشوی لياخو» و «مالی لياخو» تشکیل شدهاند. این جزایر بخش جنوبی مجمعالجزایر جدید سیبری را میسازند و از نظر زمینشناسی و اقلیمی بسیار مهماند؛ زیرا در آنها لایههای یخزدهی دائمی و بقایای جانوران ماقبل تاریخ، بهویژه ماموتها، یافت میشود. شرایط آبوهوایی در این منطقه بهشدت سرد و قطبی است و سطح زمین بیشتر پوشیده از یخ، برف، و توندراست.
این جزایر خالی از سکنهی دائمیاند، اما در پژوهشهای قطبی و زمینشناسی روسیه اهمیت ویژهای دارند. در قرن نوزدهم، کاشفان روس مانند «ایوان لياخوف» نخستین بار این نواحی را شناسایی و نقشهبرداری کردند، و به همین سبب جزایر به نام او «لياخوف» نام گرفتند. امروزه، «لیاخو» یا «لياخوف» در متون جغرافیایی فارسی، اشاره به سرزمینهای یخزده و ناشناختهای دارد که در قلب اقیانوس منجمد شمالی، در آغوش سکوت و سرمای جاودانه، آرمیدهاند.
