شلیثا

لغت نامه دهخدا

شلیثا. [ ش َ ] ( اِ ) نام دارویی که در فالج و لقوه استعمال می کنند. ( ناظم الاطباء ). ابهلیه ذهبیه. معجونی است که از پال و دواهای دیگر کنند و در استرخاء زبان بکار است. ( یادداشت مؤلف ).