لغت نامه دهخدا
دیرگرد. [ گ َ ] ( نف مرکب ) آنکه دیر به دیدار دوستان رود. که با آشنایان کم ملاقات کند:
دیر بر سر آن غزال دیرگرد آمد مرا
از طپیدن های دل پهلو به درد آمد مرا
میرزارضی دانش ( از سفینه خوشگو نسخه خطی دانشگاه ).
دیرگرد. [ گ َ ] ( نف مرکب ) آنکه دیر به دیدار دوستان رود. که با آشنایان کم ملاقات کند:
دیر بر سر آن غزال دیرگرد آمد مرا
از طپیدن های دل پهلو به درد آمد مرا
میرزارضی دانش ( از سفینه خوشگو نسخه خطی دانشگاه ).
