لغت نامه دهخدا
تمهیل. [ ت َ ] ( ع مص ) زمان دادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
تمهیل. [ ت َ ] ( ع مص ) زمان دادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) زمان دادن، مهلت دادن.
۱. مهلت دادن، زمان دادن، فرصت دادن.
۲. نرمی و مدارا کردن.
مهلت دادن، زمان دادن، فرصت دادن، نرمی ومدارا
۱ - ( مصدر ) زمان دادن مهلت دادن فرصت دادن. ۲ - نرمی کردن مدارا کردن. ۳- ( اسم ) مهلت. ۴ - نرمی مدارا. جمع: تمهیلات.
زمان دادن، مهلت دادن.