بضاعات

لغت نامه دهخدا

بضاعات. [ ب ِ ] ( ع اِ ) ج ِ بضاعة یا بضاعت.
- بضاعات مزجات؛ سرمایه های اندک:
بکردار بدشان مقید نکرد
بضاعات مزجاتشان رد نکرد.سعدی ( بوستان ).و رجوع به بضاعت و بضاعت مزجات شود.