لغت نامه دهخدا
( اصاحة ) اصاحة. [ اِ ح َ ] ( ع مص ) گوش فراداشتن. || انتظار چیزی کردن. || ترسیدن. ( منتهی الارب ).
( اصاحة ) اصاحة. [ اِ ح َ ] ( ع مص ) گوش فراداشتن. || انتظار چیزی کردن. || ترسیدن. ( منتهی الارب ).
گوش فرا داشتن یا انتظار چیزی کردن یا ترسیدن.