اسلاح

واژه «اسلاح» در منابع فارسی به معنای سرگین انداختن یا فضله افکندن است. این واژه هم برای حیوانات اهلی مانند گاو و گوسفند و هم برای پرندگان به‌کار می‌رود و نشان‌دهنده عمل دفع فضله است. در مورد حیوانات دواب، «اسلاح» به انداختن سرگین توسط حیوان گفته می‌شود. این عمل بخشی طبیعی از چرخه زیستی و هضم غذا در حیوانات است و در متون کهن به آن اشاره شده است. برای پرندگان نیز واژه «اسلاح» به معنی فضله افکندن پرنده به‌کار می‌رود. این اصطلاح در متون ادبی و تاریخی برای توصیف فعالیت روزمره پرندگان و چرخه طبیعی آن‌ها استفاده شده است.