لغت نامه دهخدا
ادعاص. [ اِ ] ( ع مص ) کشتن. || کشتن گرما. ( تاج المصادر بیهقی ): ادعصه الحر؛ کشت او را گرما.
ادعاص. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ دِعص، بمعنی ریگ توده گرد و پشته ریگ مجتمع و پشته خرد از ریگ.
ادعاص. [ اِ ] ( ع مص ) کشتن. || کشتن گرما. ( تاج المصادر بیهقی ): ادعصه الحر؛ کشت او را گرما.
ادعاص. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ دِعص، بمعنی ریگ توده گرد و پشته ریگ مجتمع و پشته خرد از ریگ.