لغت نامه دهخدا
کودیان. [ ] ( اِ ) کودین. کودینه. چکش بزرگ یاکلوخ کوب. ( از اشتینگاس ). میخکوب و کدین. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به کودین، کودینه، کدین و کدینه شود.
کودیان. ( اِخ ) دهی از دهستان همایجان که در بخش اردکان شهرستان شیراز واقع است و 390 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).