چشم زهره رفتن

چشم زهره رفتن. [ چ َ / چ ِ زَ رَ / رِ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) نگاه خیره و غضب آلود به کسی کردن. ( از فرهنگ نظام ). خیره نگریستن. چشم آغیل رفتن. چشم غره رفتن. با خشم و غضب و تهدید کس رانگریستن. رجوع به چشم زهره شود.

( مصدر ) نگاه خیره و غضب آلود کردن بکسی.

💡 زهره اندر حضیض ناپیدا گشته از نور خویش جمله جدا

💡 ای خواجه برو بندهٔ آن زهره جبین باش در بندگی خاک درش صدر نشین باش

💡 همی رفت و پابوس زهره نبود هم از دور رو بر زمین داشتم

💡 بهرام و تیر و کیوان در رتبه کیستند ای زهره ترا مه و خورشید مشتری

💡 ماه تِمُوم‌، یوسفَ وُ زهره کنج ابر از پُوشتِ پرده چشم زلیخایَهْ پِنْدَرِی