نطع پوش

نطعپوش. [ ن َ ] ( نف مرکب ) نطعپوشان، کنایه از پهلوانان، چرا که وقت کشتی تنبان از چرم می پوشند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). رجوع به نطعی و نطعی پوش شود.

نطع پوشان: کنایه از پهلوانان چرا که وقت کشتی تنبان از چرم می پوشند ٠

💡 نهی گر نامه ام بر سر، عجب نیست؛ که شد چتر فریدون نطع کاوه

💡 ز نطع و ریگ دل نومید داری که بر سر تیغ زن خورشید داری

💡 هر شبی بر خاک کویت جای سازم تا سحر نطع خاکم زیر پهلو، آستانم زیر سر

💡 تو آنرا بین که با شاهان نپراخت به نطع خسروی بازی در انداخت

💡 آسمان نطع مرادم برفشاند نه شهش ماند و نه فرزین ای دریغ