تادیب کردن

ادب کردن، تنبیه کردن، تربیت کردن، اصلاح کردن

رها کردن، آزاد گذاشتن

تأدیب کردن. [ ت َءْ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) فرهختن و ادب آموختن و تربیت کردن و طریقه نیک آموختن. || سیاست و تنبیه کردن. ( ناظم الاطباء ). || در این بیت بمعنی منزه و پاک ساختن:
به آب اندام را تأدیب کردند
نیایش خانه را ترتیب کردند.نظامی.

( مصدر ) ۱- ادب آموختن فرهیختن. ۲- گوشمالی دادن.