فرهختن
فرهختن به معنای تربیت کردن، ادب آموختن و تأدیب نمودن است. این واژه به فرآیندی اشاره دارد که در آن فرد یا گروهی تحت آموزش و پرورش قرار میگیرند تا رفتارهای صحیح و ارزشمند را بیاموزند و به کمال اخلاقی و فرهنگی دست یابند.
فرهختن همچنین میتواند به معنای ریاضت دادن باشد، یعنی ایجاد شرایطی که فرد با تحمل سختیها و تمرینهای مستمر به رشد و پیشرفت برسد. این مفهوم در زمینههای مختلفی مانند تربیت کودکان، آموزش دانشآموزان یا حتی پرورش شخصیت افراد بزرگسال کاربرد دارد.
هدف اصلی فرهختن، شکل دادن به رفتارها و نگرشهای مثبت است که موجب رشد فکری، اخلاقی و اجتماعی فرد میشود. از این رو، این فرایند نقش مهمی در توسعه فرهنگ و تمدن هر جامعه ایفا میکند و به عنوان پایهای برای ایجاد انسانهای مسئول، بااخلاق و توانمند شناخته میشود.
لغت نامه دهخدا
فرهختن. [ ف َ هَِ ت َ ] ( مص ) تربیت کردن و ادب آموختن و تأدیب نمودن. ( برهان ). ریاضت دادن. ( یادداشت بخط مؤلف ):
پی فرهختن این تند توسن
بر ابروی غضب چینی برافکن.بوالمثل.|| آویختن. ( برهان ). رجوع به فرهیختن شود.
فرهنگ عمید
= فرهیختن: پی فرهختن این تند توسن / بر ابروی غضب چینی برافکن (معروفی: شاعران بی دیوان: ۱۴۳ ).
جمله سازی با فرهختن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فرهنگ فارسی معین واژهٔ «فرهنگ» را مرکب از دو واژهٔ «فر» و «هنگ» به معنای ادب، تربیت، دانش، علم، معرفت و آداب و رسوم تعریف کردهاست.لغت نامه دهخدا «هنگ» را از ریشهٔ «ثنگ» اوستایی به معنی کشیدن و فرهختن و فرهنگ ذکر میکند.