رفو زدن
مترادفها
رفو کردن، وصله کردن، دوختن
متضادها
پاره کردن
لغت نامه دهخدا
رفو زدن. [ رَ / رُ زَ دَ ] ( مص مرکب ) رفو کردن. اصلاح و مرمت کردن دریده و رفته جامه یا پارچه را:
به چاک رفته ز دست جنون سوی دامن
به غیر سوزن مژگان که زد رفو گستاخ.واله هروی ( از آنندراج ).هر چند رفو زدیم شد چاک
این سینه همه به دوختن رفت.ملا حیاتی گیلانی ( از آنندراج ).
جمله سازی با رفو زدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زنهار چاک سینه خود را رفو مکن کاین رخنه قفس به گلستان برابرست
💡 زخم عشق چو ویی را نبود هیچ رفو صبر کن هیچ مگو هیچ مگو هیچ مگو
💡 که گفته است به مقراض کینه مردم را زنید چاک به دل گر نمی کنید رفو
💡 راه نجات را سر مویی نمانده اند کردند چاک سینهٔ ما چون به غم رفو
💡 رشته این تنگ چشمان رنج باریک آورد می کنم از جسم زار خود رفوی خویشتن
💡 مادربزرگ با دقت و حوصله مشغول رفو زدن جورابهای پشمی بود تا آنها را برای زمستان پیش رو دوباره آماده و قابل استفاده کند.
💡 اگر به موقع جای پارگی لباس خود را رفو بزنید، میتوانید از خراب شدن کامل آن و نیاز به خرید یک لباس جدید جلوگیری کنید.
💡 او مهارت زیادی در رفو زدن پارچههای بسیار ظریف داشت و میتوانست جای سوراخهای کوچک را بدون آسیب رساندن به بافت اصلی کاملاً بپوشاند.