خنده ٔ شمشیر

خنده شمشیر. [ خ َ دَ / دِ ی ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) کنایه از خون ریختن. خنده تیغ. ( آنندراج ).

کنایه از خون ریختن خنده تیغ

💡 ز آتش شمشیر و از زخم دوال کوس او خویش را در هم کشد دشمن چو در آتش دوال

💡 یکی از معروف‌ترین نمونه‌های این فولاد، فولاد ووتز (فولاد هندی) است که در شمشیر‌های دمشق استفاده می‌شده است.

💡 ۸۴۲–۸۶۷ - میخائیل سوم - در سال ۸۴۰ میلادی، متولد شد و در سال ۸۶۷ میلادی، با ضربهٔ شمشیر کشته شد.

💡 از مدارا آنکه بر رویت سپر دارد بلاست در تنک‌رویی‌ دم شمشیر قاتل می‌شود

💡 کشته شمشیر غم یعنی شهید عشق را زندگی این بس که از تو خونبها دارد امید

💡 اقدامات حاج شمشیری در این راستا سبب گردید که بعدها، بسیاری از او با عنوان «قهرمان قرضهٔ ملی» یاد کنند.