لغت نامه دهخدا
خاکه فیروزه. [ ک َ / ک ِ زَ / زِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) از کان جواهر چیزی که درشت و بزرگ برآید از آن نگین انگشتر و غیره سازند و آنچه ریزه و خرد است آن را خاکه گویند. ( آنندراج ):
خاک چون خاکه فیروزه درآید بنظر
بس که گردید زمین سبزه چو فیروزه نگین.ملا طغرا ( از آنندراج ).