حبه ٔ خضرا

حبه خضرا. [ ح َب ْ ب َ ی ِ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بنگ. چاتلانقوش. گیاه بنگ. ( شرفنامه منیری ). حبةالخضراء. کسبور. رجوع به حبةالخضراء و بنگ شود:
زان حبه خضرا خور کز روی سبک روحی
هر کو بخورد یک جو بر سیخ زند سیمرغ.( منسوب به حافظ ).

💡 سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجد که می پرزور چون افتاد در مینا نمی‌گنجد

💡 (و لبـاسـهـاى فـاخـرى بـه رنـگ سـبـز از حـريـر نـازك و ضخيم در بر مى كنند) (ويلبسون ثيابا خضرا من سندس و استبرق ).

💡 قبّه ی پیروزه گر خضرا بود من اخضرم زهره بربط زن ار زهرا بود من ازهرم

💡 گفت: (بدانكه در شهر صاحب الامر صلوات اللّه و سلامه عليه مرا خبر دادند به صفتو اصل تو و اسم و هياءت تو و اسم پدر تو و من رفيق تواءم و ماءمورم كه تو را با خودبه جزيره خضرا برم.)

💡 جوشها در سینهٔ عشاق نیز از مهر تو هر زمانی تف ورای گنبد خضرا زند