بیرون جوشیدن

بیرون جوشیدن. [ دَ ] ( مص مرکب ) بیرون آمدن. پدیدار شدن. سر زدن. سر برآوردن:
آن روز که او جوشن خرپشته بپوشد
از جوشن او موی تنش بیرون جوشد.منوچهری.

بیرون آمدن ٠ پدیدار شدن ٠ سر زدن ٠ سر بر آوردن ٠

💡 بانگ جوشیدن می باشدمان نالهٔ بر بط و طنبور و رباب

💡 بجود او چو بود نسبتش، از آن دارد همیشه ز آتش این شوق چشمه جوشیدن

💡 از سپند است، یک خروشیدن چاره نبود به جز که جوشیدن

💡 جایی که درخت گل سوری باشد جوشیدن بلبلان ضروری باشد

💡 سبک از خشم نگردند گران تمکینان که محال است شود بحر کم از جوشیدن

💡 به پرّیدن آمد دل بددلان به جوشیدن آمد روان یلان