بالا پیما

بالاپیما. [ پ َ / پ ِ ] ( نف مرکب ) اندازه گیرنده بالا. اندازه گیر بالا و قد آدمی. قدسنج. بالاسنج. که بالا پیماید. که اندازه قد گیرد. || ( اِ مرکب ) آلتی برای اندازه گرفتن قد سربازانی که وارد خدمت میشوند. برخی از معاصران کلمه تواز را به بالاپیما ترجمه کرده اند.

اندازه گیرنده بالا

💡 اگر بالا شدم چون دیدمت مست مکن از سرزنش سرو مرا پست

💡 فلک چون سایه با آن سربلندی به خاک افتاده بالای عشق است

💡 زین، عیان بر پشت او چون کبک بر بالای کوه بر کتف زلف عنان چون طره پرپیچ و تاب

💡 بر و بازو و سرو بالای او سراسر ببویید هرجای او

💡 مرا گوئی چرا بالا نیائی که از بالا رسد مردم به بالا