بلندقامت
واژه بلندقامت در زبان فارسی به معنای فردی با قد بلند است. این کلمه از دو بخش بلند و قامت تشکیل شده که به ترتیب به معنای طولانی و اندام یا قد می‌باشد. بنابراین، بلندقامت به شخصی اشاره دارد که دارای اندامی کشیده و قد بلندی است. در فرهنگ‌های فارسی، این واژه با معانی دیگری همچون دراز، رشید، سروقد و بالابلند نیز هم‌معنی در نظر گرفته می‌شود. همچنین، کوتاه قامت به عنوان متضاد آن ذکر شده است. بنابراین، وقتی کسی را بلندقامت توصیف می‌کنیم، به این معناست که او دارای قد بلند و اندام کشیده‌ای است.
مترادف‌ها
بلندقد، قدبلند، بلند قامت
متضادها
کوتاه قامت
فرهنگ عمید
بلندقد، بلندبالا، بالابلند.
فرهنگ فارسی
( صفت ) دارای قد و بالای بلند بلند قد
جمله سازی با بلندقامت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 «ای سرو بلندقامت دوست » دور از تو همیشه دست کوتاه
💡 آن مرد بلندقامت با قدم‌های استوار خود وارد سالن شد و توجه تمام حاضران را به دلیل حضور پرقدرت خود جلب کرد.
💡 در آن داستان‌های قدیمی، قهرمانان معمولاً افرادی بسیار بلندقامت و نیرومند بودند که هیچ دشمنی توان مقابله با آن‌ها را نداشت.
💡 او با آن قامت بلندقامت و چهره‌ای آرام، در میان جمعیت به چشم می‌آمد و بسیار باوقار و باصلابت به نظر می‌رسید.
