دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِخُزَیْمه، ابوبکر محمد بن اسحاق سُلَمی، ملقب به امام الائمه (۲صفر ۲۲۳-ذیقعده ۳۱۱/ ۱۱ژانویه ۸۳۸ -فوریه ۹۲۴)، محدث و فقیه نیشابوری بود.
استماع وی از اسحاق بن راهویه (د ۲۳۸ق ) نشان می دهد که پیش از ۱۵ سالگی در نیشابور تحصیل را آغاز کرده است.
ابن ابی حاتم، عبدالرحمان، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۱۹۶، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۲ق / ۱۹۵۲م.
از بررسی آثار موجودِ ابن خزیمه و منابع دیگر برمی آید که وی از استادان بسیاری بهره برده و عده ای از مشایخ روایی صاحبان صحاح ستّه از مشایخ روایی او نیز بوده و حتی خود بخاری و مسلم نیز از وی روایت کرده اند.
ابن جوزی، عبدالرحمان، المنتظم، ج۶، ص۱۴۶، حیدرآباد دکن، ۱۳۵۷ق.
از شاگردان و راویان ابن خزیمه نیز می توان از ابن حبّان بستی، ابوعلی نیشابوری، ابوحامد بن شرقی، ابواحمد بن عدی، ابوبکر احمد بن مهران مقری، ابوسعید کرابیسی، علی بن حسین بن بابویه قمی یاد کرد.
ابن بابویه، محمد، علل الشرائع، ص۳۶۳، نجف، ۱۳۸۵ق /۱۹۶۶م.
...