حقیقت مطلق

حقیقت مطلق (فیلم ۲۰۱۶). حقیقت مطلق ( به انگلیسی: The Whole Truth ) فیلمی در ژانر مهیج به کارگردانی کورتنی هانت است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کیانو ریوز اشاره کرد.
ریچارد رامسی ( کیانو ریوز ) یک وکیل سخت کوش است که قصد دارد در پرونده جدیدی که به او محول شده ست، از یک پسر جوان ۱۷ ساله به نام مایک لاستیر در برابر اتهاماتی که به او وارد شده است، دفاع کند. از جمله این اتهامات، قتل پدر ثروتمندش می باشد. در ادامه رامسی با کمک دیگر افراد سعی می کند.

[ویکی فقه] حقیقت مطلق به تعلق حکم به ماهیت، بدون هیچ قید زاید اطلاق می شود.
شناخت حقیقت مطلق در گرو آگاهی از حقیقت اطلاق است، و درباره حقیقت اطلاق، اختلاف وجود دارد؛ برخی حقیقت اطلاق را همان حقیقت عموم می دانند که عبارت است از شمول و فراگیری افراد و مصادیق، با این تفاوت که عام به دلالت لفظی وضعی بر مصادیق و افراد دلالت می کند و به طور مستقیم ناظر به افراد طبیعت است، اما دلالت اطلاق بر عموم و شمول به کمک مقدمات حکمت می باشد. این عده اعتقاد دارند عموم و اطلاق هر دو از وضع واضع ناشی می شود.
← تفاوت حقیقت اطلاق و عموم
بنابراین، مقدمات حکمت، عموم درست نمی کند بلکه اطلاق درست می کند و بین اطلاق و عموم مغایرت ذاتی وجود دارد، زیرا در اطلاق هیچ گونه تعرضی نسبت به افراد وجود ندارد و از محدوده ماهیت خارج نمی شود، چه اطلاق مربوط به یک مفهوم جزئی باشد، مثل: «اکرم زیدا» و چه مربوط به یک مفهوم کلی مثل: «اعتق رقبة»، بلکه معنای اطلاق این است که لفظ مطلق، تمام موضوع برای حکم است و دیگر هیچ قید زایدی در موضوع دخالت ندارد و فقط حیثیت «رهایی از هر قید» است که در مطلق لحاظ شده است.

💡 تفسیر فوق، شباهت نزدیکی به آرای گذشتگان یونان باستان دارد؛ آنجا که گمان می‌کردند هرکسی به هرنتیجه‌ای رسد، صرفاً برداشت شخصی او بوده و الزامی نیست تا آن را حقیقت مطلق قلمداد کند.

💡 آلفرد نورث وایتهد ریاضیدان انگلیسی ای که تبدیل به فیلسوف آمریکایی شد این گونه می‌گوید: «هیچ حقیقت مطلقی وجود ندارد. تمامی حقایق در بخشی از خود حقیقی هستند. کار شیطان است که می‌خواهد آنها را حقیقت محض جلوه دهد.»

💡 هیچ چهرهٔ مقتدری را نمی‌توان در میان هندوان سراغ گرفت که مدعی آن باشد که مبیّن حقیقت مطلق، انحصار قوانین نافذ و الگویی با کاربرد جهانی باشد.

💡 به صورت آتمان که حقیقت مطلق است و روشنائی آن قائم به خود اوست.

💡 از سوی دیگر هریس معتقد است که انتظار احترام متقابل بین اعتقادات مذهبی مختلف و متناقض ناممکن است، زیرا هر مذهبی خود را حقیقت مطلق می‌شناسد و دیگر مذاهب را دروغی و اشتباه می‌داند. در چنین سیستم فکری نمی‌توان احترام متقابل واقعی را امید داشت. هریس از این امر نتیجه می‌گیرد که میانه‌روی دینی پایه عقلی استواری ندارد.

💡 هرکس گویندۀ این سخن باشد تئوری معاصر نزدیکی دائمی به حقیقت مطلق به وسیلۀ نسل‌های مختلف بشری را در عبارتی بسیار عالی بیان کرده و اگر از بزرگمهر است، نشانۀ ژرف‌بینی شگرف اوست.