بردخون

بردخون. [ ب ُ ]( اِخ ) نام یکی از دهستان های نه گانه بخش خورموج شهرستان بوشهر است. این دهستان از 20 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و قراء مهم آن عبارتند از: بردخون کهنه، شه نیا، زیررود، زیدان، مل سوخته، نره کوه، درواحمد، دمی گز، گورک، شیبرم. مرکز دهستان قریه بردخون نو است که 961 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

نام یکی از دهستان های نه گانه بخش خورموج شهرستان بوشهر است.

بُردِخون شهری در شهرستان دیر استان بوشهر ایران و مرکز بخش بردخون است.
آبادی بردخون سه یا چهار سده پیش در کناره خَنی ( به فتح اول با یاء مدی: سفره های زیرزمینی دره مانند طبیعی ) در دو کیلومتری شمال شرقی محل کنونی - یعنی روستای احشام کهنه - شکل گرفته است. بعلت کناره خنی سکنی گزیدن، اهالی آنرا ( بُردِخَنی ها ) می گفتند که هنوز هم استعمال محلی غالب دارد ( بُرد «به ضم اوّل» به معنی کناره و حاشیه ). بعدها بعلت نامأنوس بودن اصطلاح محلی، به جهت تبادر کلمه خان یا تطابق با خور خان ( بردخان )، سپس با تطورات - اداری - بدون هیچ مناسبتی با پسوند خون ( بردخون ) نام گرفته است.
شهر بردخون ( بردخون نو ) مرکز بخش بردخون است که با مختصات جغرافیایی ۲۸ درجه و ۰۳ دقیقه و ۴۸ ثانیه عرض شمالی و ۵۱ درجه و ۲۸ دقیقه و ۳۹ ثانیه طول شرقی در میانه آن بخش واقع است. در سال ۱۳۵۹ بخشداری در آن استقرار یافت و از سال ۱۳۷۹ با تأسیس شهرداری به شهر تبدیل شد.
زاویه انحراف قبله شهر بردخون از مبدأ شمال ۲۴۰٫۵ درجه ( ۲۴۰ و نیم درجه ) متقابلاً از غرب به جنوب ۲۹٫۵ یا بعبارتی سی درجه می باشد. زاویه انحراف قبله از شمال تا جنوب بخش بردخون ۳۰٫۵ تا ۲۸ درجه از غرب به جنوب متمایل می باشد.
براساس سرشماری ۱۳۹۵ جمعیت شهر ۵٬۳۳۳ نفر ( ۱٬۴۶۶ خانوار ) بوده است. این بخش بعلت مهاجرپذیری در فصل کشاورزی جمعیت آن به ۱۴هزار نفر بالغ می شود.
جزیره نخیلو در حال حاضر بیش از هر چیز محل زیست لاکپشتان خلیج فارس است و از این نظر اهمیت زیست محیطی قابل توجهی دارد.
جزیره گرم مقابل شهرستان دیر در خلیج فارس واقع شده و به علت وجود انبوه درختان جنگلی ( موسوم به گرم ) به همین نام نیز مشهور شده است. این دو جزیره خالی از سکنه در حدود ناحیه بردخون در سواحل جنوبی استان بوشهر، در فاصله کمی نسبت به یکدیگر قرار گرفته اند.
جزیره های مطاف، مرغی، تهمادو و چراغی که در مقابل ناحیه بردخون قرار دارند و خالی از سکنه اند از دیگر جزایر استان بوشهر هستند.
جزیره ام سیله ( خان ) از دیگر جزایر منطقه بردخون است.
بردخون مانند سایر مناطق جنوب تابستانی طولانی و گرم و زمستانی کوتاه و از نظر بارش بی ثبات دارد. همین امر باعث شده تا کشاورزی و دامداری که شغل اصلی مردم است از ثبات چندانی برخوردار نباشد. دلیل عمدهٔ زایش مشاغل دیگر چون کار در کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس، بقالی و صیادی همین بی اعتمادی مردم این منطقه به زمستان کوتاه و بی ثبات است. یک فقره آب زیرزمینی با عرضی ناچیز از روستای «کناری» تا «شیبرم» ادامه می یابد، لذا تمام روستاهای شمال غربی این بخش به موازات غرب این آب زیرزمینی واقع شده اند.

بُرْدْخون
شهری در استان بوشهر، شهرستان دیّر، و مرکز اداری بخش بَردخون. با ارتفاعی حدود ۱۰ متر، در ۱۱۵کیلومتری جنوب شرقی بوشهر و ۵۰کیلومتری شمال غربی بندر دیّر، سر راه بندر دیّر به بوشهر، قرار دارد. اقلیم این شهر گرمِ مرطوب و از نظر بارندگی جزء نواحی خشک و جمعیت آن ۴,۳۰۶ نفر است (۱۳۸۵).

💡 جزیره شیخ کرامه، شیخ الکرامه یا شیخ کرام یکی از جزیره‌های غیرمسکونی ایرانی خلیج فارس در آب‌های ساحلی بخش بردخون از شهرستان دیر در استان بوشهر دانسته شده‌است.

💡 این روستا در دهستان بردخون قرار داشته و بر اساس آمار محلی سال ۱۳۸۳ جمعیت آن ۱۲ نفر (۲ خانوار) بوده‌است. و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.

💡 جمعیت بخش بردخون براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۱٫۱۱۳ نفر است. دارای دو دهستان به نام‌های بردخون و آبکش می‌باشد.

💡 این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱۹ نفر (۵ خانوار) است که در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن، ۱۸ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.

💡 خور خان یک خور در نزدیکی بردخون در استان بوشهر است. جزیره خان در این خور قرار دارد. این خور بخشی از منطقه حفاظت‌شده مند است.

💡 جزیره مرغی در مقابل ناحیهٔ بردخون (شهرستان دیر) واقع شده‌است. این منطقه زیستگاه مناسبی برای تخم‌گذاری لاک پشتهای پوزه عقابی و پرستوهای مهاجر است. جزایر مطاف، تهمادون، چراخی و مرغی در برابر ناحیه بردخون واقع شده‌اند.